Παρασκευή 9 Μαρτίου 2012

Φτιάχνω κομπόστ για λίπανση εδάφους



Compost ονομάζεται το οργανικό υλικό που προέρχεται από την διαδικασία της κομποστοποίησης οργανικών υπολειμμάτων.Οι ανθρώπινες ενέργειες που έχουν σκοπό να επιταχύνουν και να καθοδηγήσουν τις φυσικές διεργασίες της βιοαποδόμησης των οργανικών υπολειμμάτων έχει επικρατήσει να ονομάζεται διεθνώς κομποστοποίηση (composting).
Το compost είναι ένα προϊόν με μεγάλη γεωργική αξία. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα οργανικό λίπασμα που βελτιώνει το έδαφος.
 Όταν προστεθεί στην καλλιέργεια δεν ανταγωνίζεται το άζωτο με τα φυτά, είναι απαλλαγμένο δυσοσμιών. Τα compost περιέχουν συνήθως 2 % άζωτο, 0,5 - 1 % φώσφορο και περίπου 2 % κάλιο. Το άζωτο αποδεσμεύεται και είναι διαθέσιμο στα φυτά με αργό ρυθμό.

Τα πλεονεκτήματα της χρήσης compost είναι πολλά:
Τα φυτά γίνονται πιο ανθεκτικά στις διάφορες ασθένειες.
Η γεύση και το άρωμα των προϊόντων είναι καλύτερα.
Το έδαφος γίνεται πιο αφράτο, καλύτερο πορώδες, δουλεύουν καλύτερα οι μικροοργανισμοί και δεν κρατάει νερά.
Η απόδοση των φυτών είναι ίδια με την συμβατική καλλιέργεια.
Με τη χρήση του κομπόστ μπορούμε να βοηθήσουμε τα ταλαιπωρημένα εδάφη να ξαναγίνουν οργανικά εδάφη.

Υλικά κατάλληλα για κομποστοποίηση:
Φύλλα από φυτά και δέντρα.
Υπολείμματα καλλωπιστικών φυτών δέντρων (κλαδιά, βλαστοί).
Διάφορα αγριόχορτα (να μην έχουν ώριμους σπόρους).
Μαραμένα λουλούδια.
Χώμα από γλάστρες (όταν ανανεώνεται το χώμα τους).
Κλαδιά δένδρων και θάμνων.
Στάχτη από ξύλα.
Κομμένο γρασίδι από χλοοτάπητες.
Ροκανίδια και πριονίδια ξύλου σε μικρές ποσότητες (όχι εμποτισμένης ξυλείας).
Υπερώριμα ή χαλασμένα φρούτα.
Τσόφλια από αυγά.
Υπολείμματα του καφέ και τσαγιού με το νερό τους.
Υπολείμματα λαχανικών από το καθάρισμα τους στην κουζίνα (φλούδες από λαχανικά και φρούτα, βολβοί από φασόλια, αρακά, κουκιά κ.ά.
Υπολείμματα βρασμένων φαγητών στα οποία δεν έχει προστεθεί λάδι.
Άχυρο από καλλιέργειες ή από ενσταυλισμό ζώων.
Φύκια θάλασσας.
Κοπριά από αιγοπρόβατα και βοοειδή



Υλικά Ακατάλληλα για κομποστοποίηση:
Πέτρες, μεταλλικά αντικείμενα, πλαστικά, γυαλί, τυπωμένο χαρτί, υπολείμματα φαγητών που περιέχουν λίπη, κρέας, κόκαλα, καθώς και τα υλικά καθαρισμού.

Κατασκευή Κομπόστ
Κομπόστ μπορεί να παρασκευάσει ο καθένας σε λίγα τετραγωνικά μέτρα ανθόκηπου ή λαχανόκηπου, συγκεντρώνοντας τα υλικά σε σωρούς ή μικρές αυτοσχέδιες κατασκευές από ξύλο ή συρματόπλεγμα. Ο χώρος κομποστοποίησης για λόγους αισθητικής και υγιεινής, δεν πρέπει να βρίσκεται κοντά σε κατοικημένες περιοχές. Το κομπόστ μπορεί να γίνει σε έναν απλό σωρό αν ο όγκος είναι τουλάχιστον 3 κυβικά μέτρα. Το ύψος του σωρού δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 2 μέτρα για να αποφύγουμε τη συμπίεση και να μπορούμε να ανακατεύσουμε το σωρό πιο εύκολα. Η βάση του σωρού πρέπει να έχει λίγη κλίση για να στραγγίζουν τα νερά. Μπορούμε να φτιάξουμε το στρώμα της βάσης με καλά πατημένο χώμα, άμμο ή χαλίκι.
Το άριστο μέγεθος των υλικών για τον σωρό μας είναι από 1,5-7,5 cm περίπου. Το μέγεθος του υλικού επηρεάζει σημαντικά τη μικροβιακή δραστηριότητα αφού ο θρυμματισμός αυξάνει την επιφάνεια όπου δρουν τα μικροβιακά ένζυμα και μειώνει τα κενά αέρα. Στη βάση του σωρού θα ήταν καλό να τοποθετήσουμε το πρώτο στρώμα από ένα ξηρό ασυμπίεστο υλικό όπως θρύμματα ξύλου, για να εξασφαλίσουμε τον καλό αερισμό από κάτω. Μετά προσθέτουμε εναλλάξ ένα στρώμα υγρών υλικών π.χ. γρασίδι, φλούδες φρούτων και μετά συνεχίζουμε με μια στρώση από απορροφητικά υλικά π.χ. άχυρο, ξερά φύλλα, στάχτη. Καθώς προσθέτουμε κάθε στρώμα, το βρέχουμε με νερό. Τέλος προστατεύουμε το σωρό από τις καιρικές συνθήκες και τον καλύπτουμε με άχυρο ή με ένα μουσαμά στην κορυφή.
Αφού διαμορφωθεί ο σωρός, η αύξηση της θερμοκρασίας φανερώνει έναρξη της μικροβιακής δραστηριότητας. Τα πρώτα δύο ή τρία 24ώρα, η θερμοκρασία αυξάνει και μπορεί να υπερβεί τους 70 ° C και να διατηρηθεί για αρκετές μέρες. Μια θερμοκρασία γύρω στους 55 ° C - 60 ° C είναι απαραίτητη για ένα χρονικό διάστημα (Α΄ φάση) επειδή οδηγεί σε μερική αποστείρωση του υλικού. Κατά τη Β΄ φάση, η βέλτιστη θερμοκρασία κομποστοποίησης βρίσκεται ανάμεσα στους 30 ° C - 37 ° C, ενώ αν μειωθεί κάτω από τους 20 ° C η αποσύνθεση επιβραδύνεται.
Η βιοδιάσπαση είναι αερόβια διεργασία για αυτό οι οργανισμοί που συμμετέχουν πρέπει να εφοδιάζονται με το απαραίτητο οξυγόνο. Αν εκτραπεί η ζύμωση σε αναερόβια, εκλύονται από τον σωρό δύσοσμα αέρια όπως υδρόθειο, μεθάνιο, αμμωνία. Αυτό το διορθώνουμε διώχνοντας την υπερβολική υγρασία, γυρίζοντας το σωρό. Ελέγχουμε την υγρασία κάθε 5-10 μέρες και προσθέτουμε νερό όταν γυρνάμε το σωρό. Η υγρασία δεν πρέπει να υπερβαίνει το 70%. Το μυστικό για γρήγορη κομποστοποίηση είναι συχνό γύρισμα. Εξασφαλίζει τον καλό αερισμό και οι μικροοργανισμοί δουλεύουν κυριολεκτικά πυρετωδώς. Η θερμοκρασία ελέγχεται και μόλις πέσει, ο σωρός γυρίζεται. Η ανάδευση των σωρών πραγματοποιείτε κάθε 7-10 ημέρες. Για να επιτύχουμε όσο το δυνατόν καλύτερο αερισμό η αναστροφή γίνεται με διπλό τρόπο, μέσα έξω και τα πάνω κάτω. Στο τέλος της κομποστοποίησης έχουμε μείωση στο 65 - 70 % του αρχικού όγκου υλικών.

Στο σπίτι:
Ένα δοχείο που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για παρασκευή compost στο σπίτι μας, είναι ένα παλιό ντεπόζιτο νερού. Θυμηθείτε να ανοίξετε αρκετές τρύπες στις πλευρές του ντεπόζιτου, κάτι που είναι απαραίτητο για την κυκλοφορία του αέρα.

Οικιακή κομποστοποίηση



Κατασκευή κάδου κομποστοποίησης από παλέτες


Έγχυμα κομπόστ:
Φυτά που χρειάζονται άμεση ενίσχυση ξαναζωντανεύουν με νερό πλούσιο σε θρεπτικά, που γίνεται με την εμβάπτιση μιας τρύπιας σακούλας με κομπόστ σε έναν κουβά για 2-3 μέρες. Διαλύουμε το υγρό που προκύπτει μέχρι να έρθει στην απόχρωση του τσαγιού. Μπορούμε να ξαναχρησιμοποιήσουμε την ίδια «σακούλα» μερικές φορές κι ότι απομείνει μπαίνει πάλι στο σωρό του κομπόστ.
 
ΠΗΓΗ: http://www.ftiaxno.gr

Η Γεωργία στην Αρχαιότητα

"Πασών των επιστημών μήτηρ τε καί τροφός Γεωργία εστί"

Μελετώντας το έργο του Ξενοφώντος "Οικονομικός" σήμερα, μας εντυπωσιάζει η επικαιρότης του, όπως άλλωστε συμβαίνει με όλα τα έργα των Αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων. Το ιδιαίτερο που έχει το συγκεκριμένο έργο είναι ότι αποτελεί το πρώτο παγκοσμίως κείμενο που ασχολείται επιστημονικά με την γεωργία.

Ο Ξενοφών, Αθηναίος ιστορικός, στρατιωτικός και πολιτειολόγος, γενήθηκε στις αρχές του Πελοποννησιακού πολέμου γύρω στα 427 π.Χ. και πέθανε περί το 355 π.Χ. και πέραν της συμμετοχής του στα πολιτικά και στρατιωτικά δρώμενα της εποχής του, αφήνει και λίαν σημαντικό συγγραφικό έργο. Όπως λοιπόν ορίζει ο Σωκράτης μέσα από τον διάλογό του με τον Κριτόβουλο στον "Οικονομικό", ο όρος "οικονομία" είναι όνομα επιστήμης όπως η ιατρική η σιδιρουργική ή η τεκτονική, θέτοντας έτσι τις βάσεις της σημερινής οικονομικής επιστήμης! Και "οικονόμος" είναι αυτός που γνωρίζει να κυβερνά τον οίκον του και να αυξάνει τα αγαθά του. Σήμερα αυτόν τον ονομάζουμε οικονομολόγο. Δεν θα επεκταθούμε όμως στον σχολιασμό όλης της πραγματείας του Ξενοφώντος, αλλά μόνον στο κομμάτι εκείνο που έχει να κάνει με την γεωργική επιστήμη.

Αφού διεξέρχεται πολύ ενδιαφέροντα αλλά και διαχρονικά θέματα όπως: σχέσεις ανδρογύνου και εργασίες του καθενός εντός του οίκου, πρέπουσα συμπεριφορά προς το υπηρετικό προσωπικό και εκπαίδευση αυτού ώστε ο οίκος να ευτυχεί και να ευημερεί, ο Ξενοφών συνεχίζει με τον διάλογο Σωκράτους - Ισχομάχου (ενός πλουσίου Αθηναίου) να αναλύει την "γεωργικήν επιστήμη" όπως χαρακτηριστικά αποκαλείται η γεωργία.

Ξεκινώντας ο διάλογος περί των γεωργικών βλέπουμε ότι το πρώτο πράγμα που αναφέρεται και που και σήμερα διδάσκεται σε όλες τις γεωργικές σχολές του κόσμου, είναι να γνωρίζει κανείς την φύση του εδάφους που πρόκειται να καλλιεργήσει "φύσιν χρήναι πρώτον της γης ειδέναι". Συνεχίζει με το όργωμα, πότε πρέπει αυτό να γίνεται και τις ωφέλειες που προσφέρει, την σπορά, τα σκαλίσματα που χρειάζονται ενδιάμεσα, το θέρισμα - αλώνισμα - λίχνισμα. Τελικώς, αναφέρεται στις δενδροφυτείες, ιδιαίτερα της αμπέλου και της ελαίας δίδοντας οδηγίες περί βάθους σκαψίματος και διανοίξεως λάκων, αποστάσεων μεταξύ των φυτών και τυχόν ιδιαίτερες φροντίδες. Είναι εντυπωσιακό ότι αν και επήλθε μηχανοποίηση αρκετών εκ των ανωτέρω εργασιών, αυτό δεν αλλάζει τον αναλλοίωτο χαρακτήρα της γεωργίας διαμέσου των αιώνων. Δεν ξεχνά ο Ξενοφών να αναφέρει επίσης την χλωρά λίπανση και την σπουδαιότητά της για την βελτίωση της παραγωγικής ικανότητος των εδαφών θέτοντας λοιπόν με την πραγματεία του αυτή τις βάσεις της σημερινής γεωπονίας. Ο Ξενοφών έτσι μπορεί δικαίως να θεωρηθεί ο πατέρας της γεωργικής επιστήμης.

Όμως, πέραν των τεχνικών λεπτομερειών που αναφέρονται στο κείμενο, είναι πολύ σημαντικότερο να τονιστεί η αξία που δίδεται στην "γεωργικήν τέχνη" από το στόμα ενός Σωκράτους. Στην εποχή μας, που η καταβαράθρωση και η αντιστροφή-διαστροφή των ηθικών, πνευματικών και πολιτικών ιδεών και αξιών έχει φθάσει σε μέγιστο βαθμό, η γεωργία υποτιμάται. Δεν γνωρίζουμε ή δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι χάρη στους γεωργούς και κτηνοτρόφους που μας εξασφαλίζουν την τροφή μας, μπορούμε εμείς οι υπόλοιποι να καθόμαστε αυτάρεσκα πίσω από τα γραφεία μας και να θεωρούμε την γεωργία ως ένα επάγγελμα που δεν είναι για εμάς. Ίσως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας και να μας βάλει σε σκέψη ο Σωκράτης ο οποίος λέγει ότι καμία τέχνη στον κόσμο δεν παρέχει στον τεχνίτη τόσο πολλά και τόσο καλά αγαθά στο σώμα και την ψυχή όσο η γεωργία, ότι για τους καλούς κ’αγαθούς ανθρώπους η καλλίτερη εργασία και επιστήμη είναι η γεωργία, ότι το πλέον καλό, το πλέον αγαθό, το πλέον ευχάριστο είναι να δημιουργεί κανείς το βιός του από την γεωργία "κάλλιστόν  τε καί άριστον και  ήδιστον από γεωργίας τον βίον ποιείσθαι", και τέλος, ότι η γεωργία παρέχει στη πόλη πολίτες άριστους και μυαλωμένους  "πολίτας αρίστους καί ευνουστάτους παρέχεσθαι τω κοινώ" . Και ο μεγάλος Αριστοτέλης, εις επίρρωσιν των τελευταίων, λέει στα Πολιτικά του: η καλλίτερη πολιτεία είναι η γεωργική, εκεί δηλαδή που οι περισσότεροι ζουν από την γεωργία και την κτηνοτροφία  "βέλτιστος γάρ δήμος ο γεωργικός εστιν, όπου ζει  το πλήθος από γεωργίας ή νομής" . Και καταλήγουμε με μία διάσημη φράση, και πάλιν του Αριστοτέλους, η οποία θα έπρεπε να υπάρχει ως προμετωπίδα σε όλες τις ανώτατες και ανώτερες  γεωπονικές  ή γεωργικές σχολές τις Χώρας: "Πασών των επιστημών μήτηρ τε καί τροφός Γεωργία εστί."

Αθανάσιος Χύμης - Υποψήφιος Διδάκτωρ Αγροτικής Οικονομίας

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012

Lucius Junius Moderatus Columella


Ενα μικρό αφιέρωμα στον σπουδαιότερο λατίνο συγγραφέα που ασχολήθηκε ποτέ με την γεωργία και την καλλιέργεια της γης στην Ρωμαική Αυτοκρατορία. Δυστυχώς αυτό το αφιέρωμα είναι στα αγγλικά, πάντως όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω είναι σχεδόν έτοιμη μια διεξοδικότατη μελέτη ενός αξιολογότατου καθηγητή πάνω στο έργο του Columella μεταφρασμένο από τα πρωτότυπα λατινικά κείμενα. Όταν θα είναι έτοιμο θα προσπαθήσω κάποια σημεία να τα ανεβάσω. Όπως είναι γνωστό η γεωργία είναι κυρίαρχα αντικείμενο εμπειρίας και από τα κείμενα του μεγάλου αυτού συγγραφέα μπορούμε να διδαχτούμε πάρα μα πάρα πολλά. 
Εμπειρία μεν ποιεί τον αιώνα ημών πορεύεσθαι κατά τέχνην, απειρία δε κατά τύχην <<Πλάτων>>

Lucius Junius Moderatus Columella (Gades, Hispania Baetica, AD 4 – ca. AD 70) is the most important writer on agriculture of the Roman empire. Little is known of his life. He was probably born in Gades (modern Cadiz), possibly of Roman parents. After a career in the army (he was tribune in Syria in 35), he took up farming. His De Re Rustica in twelve volumes has been completely preserved and forms an important source on Roman agriculture, together with the works of Cato the Elder and Varro, both of which he occasionally cites. A smaller book on trees, De Arboribus, is usually attributed to him.
Columella used many sources no longer extant, to which he is one of the few references; these include Aulus Cornelius Celsus, the Carthaginian writer Mago, Tremellius Scrofa, and many Greek sources. His uncle Marcus Columella, "a clever man and an exceptional farmer" (VII.2.30), had conducted experiments in sheep breeding, crossing colourful wild rams, introduced from Africa for gladiatorial games, with domestic sheep,[1] and may have influenced his nephew's interests. Columella owned farms in Italy; he refers specifically to estates at Ardea, Carseoli, and Alba,[2] and speaks repeatedly of his own practical experience in agriculture.
Previously known only in fragments, the complete works of Columella were among those discovered in monastery libraries in Switzerland and France by Poggio Bracciolini and his assistant Bartolomeo di Montepulciano during the Council of Constance, between 1414 and 1418.[3]
In 1794 the Spanish botanists Jose Antonio Pavón y Jimenez and Hipólito Ruiz López named a genus of Peruvian asterid Columellia in his honour.[4]

Contents

De Re Rustica

The book is presented as advice to a certain Publius Silvinus.
Structure of De Re Rustica ("Agriculture"):
  • soils
  • viticulture
  • fruits
  • olive trees
  • 6: big animals: cattle, horses and mules
  • 7: small animals: asses, sheep, goats, pigs, dogs
  • 8: fish and fowl: chickens, doves, thrushes, peacocks, Numidian chicken and guinea fowl, geese, ducks, fish ponds
  • 9: wild animals: enclosures for wild animals, bee-keeping, production of honey and wax
  • 10: gardens
  • personnel management
  • calendars
  • household management
Book 10 is written entirely in dactylic hexameter verse, in imitation of, or homage to, Virgil. It may initially have been intended to be the concluding volume, books 11 and 12 being perhaps an addition to the original scheme.[5]
A complete but anonymous translation into English was published by Millar in 1745.[6] Excerpts had previously been translated by Bradley.[7]

De Arboribus

The short work De Arboribus, "On Trees", was in early editions of Columella placed as book 3 of De Re Rustica.[8] However it is clear from the opening sentences that it is part of a separate and probably earlier work. As the anonymous translator of the Millar edition notes (p 571), there is in De Arboribus no mention of the Publius Silvinus to whom the De re rustica is addressed.[6] A recent critical edition of the Latin text of the De re rustica of Columella includes it, but as incerti auctoris, by an unknown hand.[9] Cassiodorus mentions sixteen books of Columella, which has led to the suggestion that De Arboribus formed part of a work in four volumes.[8]

Principal early editions

The earliest editions of Columella group his works with those on agriculture of Marcus Priscus Cato, Marcus Terentius Varro and Palladius Rutilius Tullius Aemilianus. Some modern library catalogues follow Brunet in listing these under "Rei rusticae scriptores" or "Scriptores rei rusticae".[10]
  • Iunii Moderati Columellae hortulus [Rome: Printer of Silius Italicus, ca. 1471] (book X only)
  • Georgius Merula, Franciscus Colucia (eds.) De re rustica Opera et impensa Nicolai Ienson: Venetiis, 1472.
  • Lucii Iunii Moderati Columellae de Cultu hortorum Liber .xi. quem .Pub. Virgilius .M. i[n] Georgicis Posteris edendum dimisit. [Padova]: D[ominicus] S[iliprandus], [ca. 1480]
  • Opera Agricolationum: Columellæ: Varronis: Catonisque: nec non Palladii: cū excriptionibus .D. Philippi Beroaldi: & commentariis quæ in aliis impressionibus non extāt. Impensis Benedicti hectoris: Bonon., xiii. calen. octob. [19 Sept.], 1494
  • Beroaldo, Filippo "il vecchio" Oratio de felicitate habita in enarratione Georgicon Virgilii et Columellae Bononiae: per Ioannemantonium De Benedictis, 1507
  • Lucii Junii moderati Columell[ae] de cultu hortorum carme[n] : Necno[n] [et] Palladius de arboru[m] insitione una cu[m] Nicolai Barptholomaei Lochensis hortulo. Parisiis: Venundantur parisiis in aedibus Radulphi Laliseau [printed by Jean Marchant], [1512] (poetry sections only)
  • Columella, Lucius Iunius Moderatus Columella De cultu ortorum. Interprete Pio Bononiensi. Impressum Bononiae: a Hieronymo de Benedictis bibliopola et calcographo, 1520 mense Augusto
  • Libri De Re Rustica...Additis Nuper Commentariis Iunii Pompo. Fortunati in Librum De Cultu Hortorum, Cum Adnotationibus Philippi Beroaldi... Florence: Filippo Giunta, 1521
  • De re rustica libri XII. Euisdem de Arboris liber, separatus ab aliis. Lyon, Sébastien Gryphe, 1541
  • Columella, Lucius Iunius Moderatus De l'agricoltura libri XII. / Lutio Giunio Moderato Columella. Trattato de gli alberi, tradotto nuouamente di latino in lingua italiana per Pietro Lauro Modonese In Venetia: [Michele Tramezzino il vecchio], 1544
  • Les Douze livres des choses rustiques. Traduicts de Latin en François, par feu maistre Claude Cotereau Chanoine de Paris. La traduction duquel ha esté soingneusement reveue & en la plupart corrigée, & illustrée de doctes annotations par maistre Jean Thierry de Beauvoisis Paris: Jacques Kerver, 1551, 1555
  • Columella, Lucius Junius Moderatus Les douze liures ... des choses rustiques, tr. par C. Cotereau. La tr. corrigée & illustrée de doctes annotations par J. Thiery de Beauoisis Paris, 1555
  • Columella, Lucius Iunius Moderatus Lutio Giunio Moderato Columella De l'agricoltura libri XII. Trattato de gli alberi del medesimo, tradotto nuouamente di latino in lingua italiana per Pietro Lauro modonese. In Venetia: per Geronimo Caualcalouo, 1559
  • Columella, Lucius Iunius Moderatus Lutio Giunio Moderato Columella De l'agricoltura libri XII. Trattato de gli alberi tradotto nuovamente di latino in lingua italiana per Pietro Lauro modonese. In Venetia: appresso Nicolò Beuilacqua, 1564
  • Orsini, Fulvio Notae ad M. Catonem, M. Varronem, L. Columellam de re rustica. Ad kalend. rusticum Farnesianum & veteres inscriptiones Fratrum Arvalium. Iunius Philargyrius in Bucolica & Georgica Virgilij. Notae ad Servium in Bucol. Georg. & Aeneid. Virg. Velius Longus de orthographia : ex bibliotheca Fulvi Ursini Romae: in aedib. S.P.Q.R. apud Georgium Ferrarium, 1587[11]
  • Bradley, Richard A Survey of the Ancient Husbandry and Gardening collected from Cato, Varro, Columella, Virgil, and others, the most eminent writers among the Greeks & Romans: wherein many of the most difficult passages in those authors are explain'd ... Adorn'd with cuts, etc. London: B. Motte, 1725
  • Gesner, Johann Matthias (ed.) Scriptores Rei Rusticae veteres Latini Cato, Varro, Columella, Palladius, quibus nunc accedit Vegetius de Mulo-Medicina et Gargilii Martialis fragmentum (Ausoni Popinæ De instrumento fundi liber. J. B. Morgagni epist. IV.) cum editionibus prope omnibus et MSS. pluribus collati: adjectae notae virorum clariss, integræ ... et lexicon Rei Rusticae curante Io. Matthia Gesnero Lipsiae: sumtibus Caspari Fritsch, 1735 (full text)
  • Lucius Junius Moderatus Columella (trans. Anon.) L. Junius Moderatus Columella of Husbandry, in Twelve Books: and his book, concerning Trees. Translated into English, with illustrations from Pliny, Cato, Varro, Palladius and other ancient and modern authors London: A. Millar, 1745

 References

  1. ^ Diderot, Denis, Jean Le Rond d' Alembert (eds.) (1765). Encyclopédie ou Dictionnaire raisonné des Sciences, des Arts et des Métiers .... Neufchatel: S. Faulche. p. 179, vol. 9 JU–MAM. Retrieved June 2011.
  2. ^ "De re rustica (English translation) III.9.2". Loeb Classical Library edition, 1941. Retrieved June 2011.
  3. ^ Shepherd, William (1802). The life of Poggio Bracciolini. London, Liverpool: T. Cadell, Jun., & W. Davies. pp. iv, 487.
  4. ^ Michaud, Joseph Fr., Eugène Ernest Desplaces, Louis Gabriel Michaud (1854) (in French). Biographie universelle (Michaud) ancienne et moderne .... Madame C. Desplaces. p. 668, vol. 8. Retrieved June 2011.
  5. ^ Kenney, E.J. (ed); W.V. Clausen (1982). The Cambridge history of classical literature, vol. 2: Latin literature. Cambridge: Cambridge University Press. pp. 973. ISBN 0521210437.
  6. ^ a b Lucius Junius Moderatus Columella (1745). L. Junius Moderatus Columella of Husbandry, in Twelve Books: and his book, concerning Trees. Translated into English, with illustrations from Pliny, Cato, Varro, Palladius and other ancient and modern authors. London: A. Millar. pp. xiv, 600.
  7. ^ Bradley, Richard (1725). A Survey of the Ancient Husbandry and Gardening collected from Cato, Varro, Columella, Virgil, and others, the most eminent writers among the Greeks & Romans: wherein many of the most difficult passages in those authors are explain'd ... Adorn'd with cuts, etc.. London: B. Motte. pp. 373.
  8. ^ a b Society for the Diffusion of Useful Knowledge (1837). Penny Cyclopaedia of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge. C. Knight. p. 380, volumes 7–8. Retrieved June 2011.
  9. ^ Rodgers, R.H. (ed.) (2010) (in Latin). L. Iuni Moderati Columellae Res rustica; Incerti auctoris Liber de arboribus. Oxonii [Oxford, England]: E Typographeo Clarendoniano. ISBN 9780199271542. Retrieved June 2011.
  10. ^ Brunet, Jacques-Charles (1843) (in French). Manuel du Libraire et de l'Amateur de Livres, vol 4., R–Z (4th ed.). Paris: Silvestre. p. 238. Retrieved May 2011.
  11. ^ Orsini, Fulvio (1587) (full text online, two copies). Notae ad M. Catonem, M. Varronem, L. Columellam de re rustica. Ad kalend. rusticum Farnesianum & veteres inscriptiones Fratrum Arvalium. Iunius Philargyrius in Bucolica & Georgica Virgilij. Notae ad Servium in Bucol. Georg. & Aeneid. Virg. Velius Longus de orthographia : ex bibliotheca Fulvi Ursini. Romae: in aedib. S.P.Q.R.: apud Georgium Ferrarium.
ΠΗΓΗ: http://en.wikipedia.org

Phytophthora


Phytophthora
Phytophthora porri on leek (Allium porrum)
Scientific classification
Domain: Eukaryota
Kingdom: Chromalveolata
Phylum: Heterokontophyta
Class: Oomycetes
Order: Peronosporales
Family: Pythiaceae
Genus: Phytophthora
Species
Phytophthora boehmeriae
Phytophthora botryosa
Phytophthora brassicae
Phytophthora cactorum
Phytophthora cajani
Phytophthora cambivora
Phytophthora capsici
Phytophthora cinnamomi
Phytophthora citricola
Phytophthora citrophthora
Phytophthora clandestina
Phytophthora colocasiae
Phytophthora cryptogea
Phytophthora drechsleri
Phytophthora erythroseptica
Phytophthora fragariae
Phytophthora fragariae var. rubi
P. gemini
Phytophthora glovera
Phytophthora gonapodyides
Phytophthora heveae
Phytophthora hibernalis
Phytophthora humicola
Phytophthora hydropathica[1]
Phytophthora irrigata[1]
Phytophthora idaei
Phytophthora ilicis
Phytophthora infestans
Phytophthora inflata
Phytophthora iranica
Phytophthora katsurae
Phytophthora lateralis
Phytophthora medicaginis
Phytophthora megakarya
Phytophthora megasperma
Phytophthora melonis
Phytophthora mirabilis
Phytophthora multivesiculata
Phytophthora nemorosa[2]
Phytophthora nicotianae
Phytophthora palmivora
Phytophthora phaseoli
Phytophthora pini
Phytophthora porri
Phytophthora plurivora
Phytophthora primulae
Phytophthora pseudosyringae
Phytophthora pseudotsugae
Phytophthora quercina
Phytophthora ramorum
Phytophthora sinensis
Phytophthora sojae
Phytophthora syringae
Phytophthora tentaculata
Phytophthora trifolii
Phytophthora vignae

Phytophthora (from Greek φυτόν (phytón), “plant” and φθορά (phthorá), “destruction”; “the plant-destroyer”) is a genus of plant-damaging Oomycetes (water molds), whose member species are capable of causing enormous economic losses on crops worldwide, as well as environmental damage in natural ecosystems. The genus was first described by Heinrich Anton de Bary in 1875. Approximately 100 species have been described, although 100-500 undiscovered Phytophthora species are estimated to exist.[3]

Contents

Pathogenicity

Phytophthora spp. are mostly pathogens of dicotyledons, and are relatively host-specific parasites. Many species of Phytophthora are plant pathogens of considerable economic importance. Phytophthora infestans was the infective agent of the potato blight that caused the Great Irish Famine (1845-1849), and still remains the most destructive pathogen of potato crops. The soya bean root and stem rot agent, Phytophthora sojae, has also caused longstanding problems for the agricultural industry. In general, plant diseases caused by this genus are difficult to control chemically, and thus the growth of resistant cultivars is the main management strategy. Other important Phytophthora diseases are:
Research beginning in the 1990s has placed some of the responsibility for European forest die-back on the activity of imported Asian Phytophthoras.[6]

Fungi resemblance

Phytophthora is sometimes referred to as a fungal-like organism but it is classified under a different kingdom altogether: Chromalveolata (formerly Stramenopila and previously Chromista). This is a good example of convergent evolution: Phytophthora is morphologically very similar to true fungi yet its evolutionary history is quite distinct. In contrast to fungi, stramenopiles are more closely related to plants than animals. Whereas fungal cell walls are made primarily of chitin, stramenopile cell walls are constructed mostly of cellulose. Ploidy levels are different between these two groups; Phytophthora have diploid (paired) chromosomes in the vegetative (growing, non-reproductive) stage of life, Fungi are almost always haploid in this state. Biochemical pathways also differ, notably the highly conserved Lysine synthesis path.

Biology

Phytophthoras may reproduce sexually or asexually. In many species, sexual structures have never been observed, or have only been observed in laboratory matings. In homothallic species, sexual structures occur in single culture. Heterothallic species have mating strains, designated as A1 and A2. When mated, antheridia introduce gametes into oogonia, either by the oogonium passing through the antheridium (amphigyny) or by the antheridium attaching to the proximal (lower) half of the oogonium (paragyny), and the union producing oospores. Like animals, but not like most true Fungi, meiosis is gametic, and somatic nuclei are diploid. Asexual (mitotic) spore types are chlamydospores, and sporangia which produce zoospores. Chlamydospores are usually spherical and pigmented, and may have a thickened cell wall to aid in its role as a survival structure. Sporangia may be retained by the subtending hyphae (non-caducous) or be shed readily by wind or water tension (caducous) acting as dispersal structures. Also, sporangia may release zoospores, which have two unlike flagella which they use to swim towards a host plant.
The life cycle of Phytophthora

Phytophthora forms: A: Sporangia. B: Zoospore. C: Chlamydospore. D: Oospore.
 
 
ΠΗΓΕΣ: http://en.wikipedia.org
              

Κυριακή 4 Μαρτίου 2012

Ερευνητής του MIT ανέπτυξε φωτοβολταϊκά από γρασίδι

Μια νέα μέθοδο για τη δημιουργία φωτοβολταϊκών από κομμένο γρασίδι και νεκρά φύλλα ανέπτυξε ο ερευνητής του ΜΙΤ Andreas Mershin.


Η νέα τεχνολογία ονομάζεται «Φωτοσύστημα Ι» και βασίζεται στα μόρια των φύλλων που περιέχουν χλωροφύλλη και είναι ικανά να φωτοσυνθέσουν.



Όταν τοποθετηθούν σε ένα επίπεδο γυαλί και αναμιχθούν με οξείδιο του ψευδαργύρου και οξείδιο τιτανίου, τα μόρια αυτά μπορούν να απορροφήσουν και να μεταδώσουν ηλεκτρισμό.



Αξιοποιώντας τη νέα μέθοδο, οι συμβατικές φωτοβολταϊκές κυψέλλες θα μπορούσαν να αντικατασταθούν από ένα μείγμα με φυτική βάση.



Μέχρι στιγμής, η ποσότητα ενέργειας που παράγεται από το «ηλεκτρικό νανοδάσος» είναι πολύ μικρή και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εμπορικούς σκοπούς.



Ωστόσο, ο νεαρός εφευρέτης του ΜΙΤ ελπίζει ότι άλλοι ερευνητές θα καταφέρουν να βελτιώσουν την τεχνολογία του ώστε μια μέρα το κομμένο γκαζόν και τα νεκρά φύλλα να αποτελέσουν την πρώτη ύλη για φθηνά φωτοβολταϊκά.



Το μόνο που χρειάζεται είναι τα οργανικά αυτά απόβλητα να τοποθετηθούν σε μεγάλες σακούλες με τα κατάλληλα χημικά.



Εκτιμάται ότι η νέα τεχνολογία θα μπορούσε να εφαρμοστεί με μεγάλη επιτυχία σε περιοχές μη συνδεδεμένες στο δίκτυο καθώς και σε αναπτυσσόμενες χώρες που δεν διαθέτουν τα κεφάλαια για μεγάλα φωτοβολταϊκά πάρκα.
           http://geovolosnea.blogspot.com/2012/03/mit.html?utm_source=BP_recent